بنزین مستقیماً از نفت خام به دست نمیآید؛ تولید آن به چند مرحله پالایش و فرآوری نیاز دارد. در پالایشگاه، ابتدا نفت خام به برشهای مختلف هیدروکربنی تقسیم میشود. سپس بخشی از این برشها با فرآیندهایی مانند کراکینگ و ریفرمینگ به ترکیبات مناسب برای تولید بنزین تبدیل میشوند. در واقع، کیفیت و حجم بنزین تولیدی به نوع نفت خام، فناوری پالایشگاه و نحوه فرآوری این ترکیبات بستگی دارد.
اما نفت خام دقیقاً چه مراحلی را طی میکند تا به بنزین تبدیل شود؟ چه روشهایی برای تولید بنزین وجود دارد و آیا میتوان این سوخت را از موادی مانند گاز طبیعی و متانول نیز تولید کرد؟ پاسخ این پرسشها را باید در فرآیندهای مختلف پالایش و تبدیل هیدروکربنها جستوجو کرد.
بنزین چیست و از چه موادی تولید میشود؟
بنزین ترکیبی از هیدروکربنهای سبک است که عمدتاً در محدوده تقریبی ۳۰ تا ۲۰۰ درجه سانتیگراد تقطیر میشوند؛ البته محدوده دقیق به مشخصات محصول و استاندارد مورد استفاده بستگی دارد.
این فرآورده معمولاً شامل ترکیبات پارافینی، ایزوپارافینی، اولفینی، نفتنی و آروماتیک است. نسبت این ترکیبات در بنزین به روش تولید، خوراک پالایشگاه و الزامات کیفی محصول نهایی بستگی دارد.
نفت خام حاوی طیف گستردهای از ترکیبات هیدروکربنی با وزن مولکولی و نقطه جوش متفاوت است. در پالایشگاه، این ترکیبات براساس ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی جداسازی یا تبدیل میشوند تا محصولاتی مانند بنزین، گازوئیل، نفت سفید، گاز مایع، نفتا، روغن پایه و سایر فرآوردهها به دست آید.
بنزین معمولاً محصول یک واحد پالایشگاهی منفرد نیست و در واقع ترکیبی از جریانهای مختلف مانند بنزین حاصل از کراکینگ کاتالیستی، ریفرمینگ، ایزومریزاسیون و سایر واحدهای پالایشگاهی است که با نسبتهای مشخص با یکدیگر ترکیب میشوند.
مطالعه بیشتر: بنزین چیست؟
نفت خام چگونه به بنزین تبدیل میشود؟

مراحل تبدیل نفت خام به بنزین را میتوان در چهار مرحله اصلی بررسی کرد. این مراحل در پالایشگاههای مختلف ممکن است با توجه به تجهیزات، نوع خوراک و فناوری مورد استفاده تفاوت داشته باشند.
۱. جداسازی نفت خام در برج تقطیر
نخستین مرحله پالایش نفت خام، جداسازی ترکیبات آن براساس اختلاف نقطه جوش است. نفت خام پس از عبور از واحدهای نمکزدایی و گرمشدن در کوره، وارد برج تقطیر اتمسفری میشود.
در این برج، ترکیبات سبکتر به سمت قسمتهای بالایی حرکت میکنند و ترکیبات سنگینتر در بخشهای پایینتر جدا میشوند. بخشی از ترکیبات سبک استخراجشده از این فرآیند، در محدوده برشهای بنزینی یا نفتا قرار دارند.
برش مستقیم بنزینی یا نفتا (Straight-Run Naphtha) یکی از خوراکهای مهم تولید بنزین است. با این حال، نفتای حاصل از تقطیر اولیه ممکن است به دلیل عدد اکتان پایین، ترکیب نامناسب یا وجود برخی ناخالصیها، بدون عملیات تکمیلی برای تولید بنزین استاندارد مناسب نباشد.
مطالعه بیشتر: نفتا چیست؟
۲. تبدیل برشهای سنگین به مواد سبکتر
در پالایشگاههایی که به واحدهای تبدیل مجهز هستند، بخشی از برشهای سنگینتر به هیدروکربنهای سبکتر تبدیل میشوند. این مرحله برای افزایش تولید بنزین از نفت خام اهمیت زیادی دارد.
برای مثال، گازوئیل خلأ یا برخی برشهای سنگین نفتی در واحد کراکینگ کاتالیستی به ترکیبات سبکتر تبدیل میشوند. این ترکیبات میتوانند در تولید بنزین و سایر فرآوردههای سبک نقش داشته باشند.
مطالعه بیشتر: برش نفتی چیست؟
۳. افزایش عدد اکتان و بهبود کیفیت بنزین
عدد اکتان نشاندهنده مقاومت سوخت در برابر احتراق زودرس یا ناک در موتورهای بنزینی است. برشهای حاصل از تقطیر مستقیم نفت خام معمولاً برای رسیدن به مشخصات بنزین نهایی به اصلاح ساختار مولکولی نیاز دارند.
فرآیندهایی مانند ریفرمینگ کاتالیستی، ایزومریزاسیون و آلکیلاسیون به تولید ترکیبات با عدد اکتان بالاتر کمک میکنند. همچنین کنترل میزان گوگرد، فشار بخار، منحنی تقطیر و سایر مشخصات فنی برای تولید سوخت مطابق استاندارد ضروری است.
۴. ترکیب و آمادهسازی بنزین نهایی
در آخرین مرحله، جریانهای مختلف بنزینی با توجه به مشخصات موردنظر ترکیب میشوند. ترکیب نهایی باید از نظر عدد اکتان، فشار بخار، میزان گوگرد، ترکیبات آروماتیک، اولفینها و سایر پارامترهای کیفی در محدوده مجاز قرار داشته باشد.
این مرحله یک عملیات مهندسی و کنترل کیفیت است که با توجه به شرایط فصلی، استانداردهای سوخت، ظرفیت تولید و ویژگیهای جریانهای موجود در پالایشگاه انجام میشود.
روشهای اصلی تولید بنزین در پالایشگاه
پالایشگاهها با توجه به نوع خوراک، ظرفیت، تجهیزات و فناوریهای در دسترس، از فرآیندهای مختلفی برای تولید و ارتقای بنزین استفاده میکنند. مهمترین این فرآیندها عبارتاند از:
تولید بنزین با روش کراکینگ کاتالیستی (FCC)
کراکینگ کاتالیستی بستر سیال (Fluid Catalytic Cracking) یکی از مهمترین فرآیندهای پالایشگاهی برای تبدیل برشهای سنگین نفتی به فرآوردههای سبکتر است. در این واحد، خوراکهایی مانند گازوئیل خلأ در تماس با کاتالیستهای فعال، عمدتاً کاتالیستهای پایه زئولیتی، قرار میگیرند و مولکولهای بزرگتر به ترکیبات کوچکتر شکسته میشوند.
محصولات این فرآیند علاوه بر بنزین، شامل گازهای سبک، LPG و برخی ترکیبات مورد استفاده در صنایع پتروشیمی هستند. بنزین FCC سهم قابل توجهی در سبد بنزین پالایشگاههای دارای این واحد دارد؛ با این حال، ترکیب آن از نظر گوگرد و اولفینها ممکن است به عملیات تکمیلی نیاز داشته باشد.
مطالعه بیشتر: گازوئیل چیست؟
تولید بنزین با روش ریفرمینگ کاتالیستی (Catalytic Reforming)
ریفرمینگ کاتالیستی برای افزایش عدد اکتان نفتای سنگین و تولید ریفرمیت با ارزش بالا به کار میرود. در این فرآیند، ساختار مولکولی هیدروکربنها با کمک کاتالیست و در شرایط کنترلشده تغییر میکند.
واکنشهایی مانند دهیدروژناسیون، حلقویشدن و ایزومریزاسیون در این واحد رخ میدهند. ریفرمیت حاصل، یکی از اجزای مهم ترکیب بنزین است و هیدروژن تولیدشده در واکنشها نیز میتواند در واحدهای پالایشگاهی برای تصفیه و حذف ناخالصیها مصرف شود.
تولید بنزین با روش ایزومریزاسیون
در ایزومریزاسیون، ساختار پارافینهای خطی سبک مانند پنتان و هگزان به ساختارهای شاخهدار تغییر میکند. ترکیبات شاخهدار معمولاً عدد اکتان بالاتری دارند و میتوانند به ارتقای کیفیت بنزین کمک کنند.
این فرآیند بهخصوص برای بهبود کیفیت نفتای سبک اهمیت دارد و از روشهای مؤثر برای تولید اجزای بنزینی با عدد اکتان مناسب، بدون افزایش قابل توجه ترکیبات آروماتیک، محسوب میشود.
تولید بنزین با روش آلکیلاسیون
آلکیلاسیون با ترکیب برخی اولفینهای سبک و ایزوبوتان در حضور کاتالیست اسیدی، ترکیبات هیدروکربنی با عدد اکتان بالا تولید میکند. محصول این فرآیند که آلکیلات نام دارد، به دلیل ویژگیهای مناسب در ترکیب بنزین نهایی استفاده میشود.
این روش در پالایشگاههایی که جریانهای گازی غنی از اولفین دارند، میتواند از نظر تولید اجزای باکیفیت بنزین ارزشمند باشد.
تولید بنزین از گاز، متانول، میعانات گازی و مواد دیگر
تولید بنزین فقط به نفت خام محدود نیست. برخی فناوریها امکان تولید ترکیبات بنزینی از خوراکهای غیرنفتی یا خوراکهایی با منشأ متفاوت را فراهم میکنند. البته تفاوت در خوراک، فناوری و هزینههای سرمایهگذاری باعث میشود این روشها از نظر اقتصادی و صنعتی شرایط یکسانی نداشته باشند.
تولید بنزین از گاز طبیعی
در فناوری GTL (Gas to Liquids)، گاز طبیعی به محصولات مایع هیدروکربنی تبدیل میشود. این فرآیند معمولاً با تبدیل گاز طبیعی به گاز سنتز، شامل هیدروژن و مونوکسیدکربن، آغاز میشود. سپس گاز سنتز از طریق فرآیندهایی مانند سنتز فیشر–تروپش به هیدروکربنهای مایع تبدیل میشود.
محصولات GTL میتوانند شامل نفتای سنتزی، دیزل و سایر هیدروکربنهای مایع باشند. نفتای حاصل در صورت برخورداری از مشخصات مناسب میتواند در زنجیره تولید بنزین یا به عنوان خوراک صنایع پتروشیمی مورد استفاده قرار گیرد.
GTL الزاماً به معنای تولید مستقیم بنزین نیست؛ در بسیاری از طرحها، ابتدا هیدروکربنهای سنتزی تولید میشوند و سپس بسته به نوع محصول و فناوری، عملیات پالایش و تبدیل تکمیلی انجام میشود.
مطالعه بیشتر: حلال هیدروکربنی چیست؟
تولید بنزین از متانول

در فرآیند MTG (Methanol to Gasoline)، متانول از طریق واکنشهای کاتالیستی به هیدروکربنهای محدوده بنزین تبدیل میشود. این فناوری معمولاً با استفاده از کاتالیستهای زئولیتی مانند ZSM-5 انجام میشود و واکنشها شامل تبدیل متانول به ترکیبات میانی و سپس هیدروکربنهای بنزینی هستند.
متانول مورد استفاده میتواند از گاز طبیعی یا سایر مسیرهای تولید متانول تهیه شده باشد. توسعه این فناوری در مناطقی که دسترسی به گاز طبیعی و ظرفیت تولید متانول دارند، از نظر تنوعبخشی به منابع تولید سوخت مورد توجه قرار گرفته است.
تولید بنزین با متانول از نظر اقتصادی به قیمت خوراک، هزینه تجهیزات، مصرف انرژی، مقیاس تولید و کیفیت محصول نهایی وابسته است. متانول نیز به خودی خود بنزین نیست و تبدیل آن به محصول بنزینی نیازمند تجهیزات صنعتی و کاتالیستهای مناسب است.
تولید بنزین از میعانات گازی
میعانات گازی یکی از خوراکهای مهم صنایع پالایشگاهی است. این ماده که از فرآیند تولید و پالایش گاز طبیعی به دست میآید، شامل ترکیبات هیدروکربنی نسبتاً سبک است و میتواند در پالایشگاههای طراحیشده برای این نوع خوراک به فرآوردههایی مانند بنزین، نفتا، گازوئیل و LPG تبدیل شود.
جهت مشاهده مشخصات محصول میعانات گازی در پتروپالایش گهر به این صفحه مراجعه کنید.
تولید بنزین از پلاستیک و لاستیک
تولید سوخت مایع از پلاستیک یا لاستیک معمولاً با روش پیرولیز انجام میشود. در این فرآیند، مواد در شرایط حرارتی و با محدودیت اکسیژن تجزیه شده و مخلوطی از گازها، مایعات و مواد جامد حاصل میشود.
مایع پیرولیز ممکن است حاوی طیف گستردهای از ترکیبات هیدروکربنی باشد، اما لزوماً بنزین استاندارد نیست. این ماده برای استفاده به عنوان سوخت موتور یا ورود به فرآیندهای پالایشگاهی به بررسی کیفیت، تصفیه و عملیات تکمیلی نیاز دارد.
در پیرولیز لاستیک نیز محصول مایع ممکن است دارای ترکیبات آروماتیک، گوگرد و سایر مواد نامطلوب باشد. بنابراین، تولید بنزین قابل عرضه از پلاستیک یا لاستیک به تجهیزات صنعتی، کنترل فرآیند و ارزیابی اقتصادی و زیستمحیطی نیاز دارد.
آیا تولید بنزین از نفت سفید یا هوا امکانپذیر است؟
نفت سفید به طور معمول برش میانتقطیر نفتی است و بهصورت مستقیم بنزین محسوب نمیشود. تبدیل نفت سفید به بنزین از نظر فنی در برخی مسیرهای فرآیندی، از طریق تبدیل شیمیایی و شکستن یا تغییر ساختار هیدروکربنها، امکانپذیر است؛ اما این فرآیند به تجهیزات، انرژی و شرایط واکنش صنعتی نیاز دارد و روش متداول تولید بنزین در پالایشگاههای معمول نیست.
تولید بنزین از هوا نیز به معنای استخراج مستقیم بنزین از هوا نیست. در فناوریهای سوخت سنتزی، میتوان دیاکسیدکربن را از هوا جذب کرد و با استفاده از هیدروژن تولیدشده از منابع انرژی، گاز سنتز یا مواد میانی لازم را برای تولید هیدروکربنهای مایع فراهم کرد. این مسیرها در دسته سوختهای سنتزی قرار میگیرند و هزینه و مصرف انرژی بالایی دارند.
خط تولید بنزین در پالایشگاه شامل چه تجهیزاتی است؟

خط تولید بنزین مجموعهای از واحدهای عملیاتی و فرآیندی است که با یکدیگر ارتباط دارند. ساختار دقیق این مجموعه در پالایشگاههای مختلف متفاوت است، اما تجهیزات اصلی معمولاً شامل موارد زیر هستند:
| تجهیزات و واحد | وظیفه در تولید بنزین |
| واحد نمکزدایی نفت خام | کاهش نمکها، آب و برخی ناخالصیهای نفت خام |
| برج تقطیر اتمسفری | جداسازی اولیه برشهای نفتی براساس نقطه جوش |
| برج تقطیر خلأ | جداسازی برشهای سنگینتر در فشار پایین |
| واحد FCC | تبدیل برشهای سنگین به محصولات سبکتر و بنزینی |
| واحد ریفرمینگ کاتالیستی | افزایش عدد اکتان نفتا و تولید ریفرمیت |
| واحد ایزومریزاسیون | تبدیل پارافینهای خطی سبک به ترکیبات شاخهدار |
| واحد آلکیلاسیون | تولید آلکیلات با عدد اکتان بالا |
| واحدهای تصفیه | کاهش گوگرد و سایر ناخالصیهای جریانهای پالایشگاهی |
| مخازن و سیستم اختلاط | ترکیب، ذخیرهسازی و آمادهسازی بنزین نهایی |
وجود این واحدها در کنار یکدیگر باعث میشود پالایشگاه بتواند با مدیریت جریانهای مختلف، بازده تولید بنزین و کیفیت فرآوردههای نهایی را تنظیم کند. پالایشگاههای ساده که صرفاً از واحد تقطیر استفاده میکنند، توانایی تبدیل برشهای سنگین به بنزین را به اندازه پالایشگاههای مجهز به واحدهای تبدیلی ندارند.
هزینه تبدیل نفت خام به بنزین چقدر است؟
هزینه تولید بنزین از نفت خام یک عدد ثابت نیست و به مجموعهای از عوامل فنی و اقتصادی بستگی دارد. حتی دو پالایشگاه با ظرفیت مشابه ممکن است به دلیل تفاوت در نوع خوراک، فناوری، بهرهوری انرژی و تجهیزات، هزینههای تولید متفاوتی داشته باشند.
مهمترین عوامل تأثیرگذار بر هزینه تولید بنزین از انواع نفت خام عبارتاند از:
- قیمت نفت خام: هزینه تأمین خوراک یکی از عوامل اصلی در اقتصاد پالایشگاه است و نوع نفت خام، کیفیت و قیمت خرید آن در هزینه نهایی اثرگذار هستند.
- ظرفیت پالایشگاه: ظرفیت عملیاتی و مقیاس تولید بر هزینههای ثابت، مصرف انرژی و بهرهوری تجهیزات اثر میگذارد.
- فناوری پالایش: واحدهای کراکینگ، ریفرمینگ، هیدروتریتینگ و سایر تجهیزات تبدیلی، هزینه سرمایهگذاری و عملیاتی متفاوتی دارند.
- مصرف انرژی: سوخت مصرفی کورهها، برق، بخار، آب خنککننده و سایر خدمات جانبی در هزینه تولید نقش دارند.
- هزینه تعمیرات و نگهداری: تجهیزات پالایشگاهی، کاتالیستها، سیستمهای کنترلی و خطوط انتقال به نگهداری مستمر نیاز دارند.
- استانداردهای محصول: تولید بنزین با مشخصات کیفی و زیستمحیطی سختگیرانهتر ممکن است به تجهیزات و فرآیندهای تصفیه بیشتری نیاز داشته باشد.
هزینه تولید بنزین در ایران
در ایران، هزینه تولید بنزین نیز به قیمت خوراک پتروشیمی، ساختار پالایشگاه، هزینههای انرژی، تعمیرات، سرمایهگذاری در تجهیزات، شرایط تأمین قطعات و استانداردهای محصول وابسته است. به همین دلیل، نمیتوان یک هزینه ثابت برای تبدیل هر بشکه نفت خام به بنزین در تمام پالایشگاههای کشور در نظر گرفت.
در ارزیابی اقتصادی پروژههای تولید بنزین، علاوه بر هزینه عملیاتی، هزینه سرمایهگذاری اولیه، ظرفیت واقعی تولید، بازده فرآیند، ارزش سایر محصولات پالایشگاه و شرایط فروش نیز باید بررسی شوند. برای مثال، پروژهای که از گاز طبیعی برای تولید هیدروکربنهای مایع استفاده میکند، ساختار هزینه متفاوتی نسبت به پالایشگاه نفت خام یا پالایشگاه میعانات گازی خواهد داشت.
این مجموعهها در ساختار صنعت پالایش کشور نقش دارند، اما معرفی یک پالایشگاه به عنوان بزرگترین تولیدکننده بنزین یا رتبهبندی دقیق تولیدکنندگان نیازمند آمار رسمی و بهروز ظرفیت تولید بنزین، نه صرفاً ظرفیت پالایش نفت خام، است.
مطالعه بیشتر: کیفیت نفت ایران
نقش پتروپالایش گهر لرستان در زنجیره تأمین فرآوردههای نفتی
پتروپالایش گهر لرستان (PGL) در زنجیره تولید، فرآوری و تأمین محصولات هیدروکربنی و مشتقات نفتی فعالیت دارد. حوزه فعالیت این مجموعه شامل تولید و عرضه انواع هیدروکربنهای سبک و سنگین، نفتا، حلالهای نفتی، روغن پایه و سایر فرآوردههای مرتبط با صنعت نفت است.
فعالیت مجموعههایی مانند پتروپالایش گهر لرستان در زنجیره فرآوری هیدروکربنها را باید در کنار پالایشگاههای بزرگ تولیدکننده سوخت بررسی کرد. پالایشگاههای بزرگ معمولاً بر تولید سوختهای مصرفی مانند بنزین، گازوئیل و سایر فرآوردههای انرژی تمرکز دارند؛ در مقابل، بخش قابل توجهی از فعالیت مجموعههای فرآوری هیدروکربنی و پالایشگاهی در تأمین مواد اولیه و فرآوردههای مورد نیاز صنایع پاییندستی و بازارهای صنعتی نیز قرار میگیرد.
در ارتباط با فرآیند تولید بنزین، نفتا یکی از برشهای مهم نفتی است که هم در پالایشگاهها و هم در صنایع پتروشیمی کاربرد دارد. مشخصات نفتا از جمله دامنه تقطیر، ترکیب هیدروکربنی و میزان ناخالصیها تعیین میکند که این ماده در چه فرآیندی و برای چه کاربردی قابل استفاده باشد. بخشی از نفتا در پالایشگاهها برای تولید بنزین به کار میرود و بخش دیگری به عنوان خوراک صنایع پتروشیمی استفاده میشود.
در سبد محصولات پتروپالایش گهر لرستان، محصولات هیدروکربنی و فرآوردههایی مانند هیدروکربن سبک، هیدروکربن سنگین، نفتا، حلال ۴۰۲ (وایت اسپریت)، حلال ۵۰۳ و روغن پایه قرار دارند. این محصولات از نظر دامنه کاربرد و ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی با یکدیگر متفاوت هستند و انتخاب آنها برای مصرف صنعتی به مشخصات محصول و نیاز مصرفکننده بستگی دارد.
برای مثال، در صنایع رنگ و رزین، انتخاب حلال به قدرت حلکنندگی، سرعت تبخیر، محدوده تقطیر و سازگاری با مواد اولیه بستگی دارد. در صنایع مرتبط با فرآوری هیدروکربن نیز ترکیب مواد، شرایط ذخیرهسازی و کنترل کیفیت محصول اهمیت زیادی دارد. شناخت این ویژگیها به مدیران خرید کمک میکند تا هنگام تأمین فرآوردههای نفتی، صرفاً بر قیمت تمرکز نکنند و مشخصات فنی و کاربرد محصول را نیز در نظر بگیرند.
از این منظر، پتروپالایش گهر لرستان یکی از مجموعههای فعال در زنجیره تأمین فرآوردههای هیدروکربنی و محصولات نفتی است که فعالیت آن با نیازهای صنایع پاییندستی، شرکتهای بازرگانی و مصرفکنندگان صنعتی ارتباط دارد.
سوالات متداول
۱. نفت خام چگونه به بنزین تبدیل میشود؟
نفت خام ابتدا در برج تقطیر اتمسفری به برشهای مختلف جدا میشود. سپس برشهای مناسب با استفاده از فرآیندهایی مانند کراکینگ کاتالیستی، ریفرمینگ، ایزومریزاسیون و آلکیلاسیون فرآوری میشوند تا اجزای بنزینی با کیفیت مناسب تولید شوند. در مرحله نهایی، این اجزا ترکیب و از نظر مشخصات فنی کنترل میشوند.
۲. بنزین از کجا تولید میشود؟
بنزین عمدتاً در پالایشگاههای نفت خام و پالایشگاههای فرآوری میعانات گازی تولید میشود. برخی فناوریهای دیگر مانند GTL و MTG نیز امکان تولید هیدروکربنهای بنزینی از گاز طبیعی یا متانول را فراهم میکنند.
۳. آیا میتوان از متانول بنزین تولید کرد؟
بله. در فناوری MTG، متانول از طریق فرآیندهای کاتالیستی به ترکیبات هیدروکربنی در محدوده بنزین تبدیل میشود. این روش به واحد صنعتی، کاتالیست و تجهیزات فرآیندی مناسب نیاز دارد و تولید مستقیم بنزین با مخلوطکردن متانول امکانپذیر نیست.
۴. هزینه تبدیل نفت خام به بنزین چقدر است؟
هزینه تبدیل نفت خام به بنزین به قیمت خوراک، ظرفیت پالایشگاه، فناوری فرآیندی، مصرف انرژی، هزینه تعمیرات و نگهداری و کیفیت محصول نهایی بستگی دارد. برای محاسبه دقیق هزینه، باید شرایط عملیاتی و اقتصادی پالایشگاه مورد بررسی قرار گیرد.
۵. آیا نفت سفید را میتوان به بنزین تبدیل کرد؟
از نظر فنی، تبدیل برخی ترکیبات نفت سفید به هیدروکربنهای سبکتر و بنزینی از طریق فرآیندهای تبدیلی امکانپذیر است؛ اما این کار به تجهیزات پالایشگاهی و شرایط واکنش کنترلشده نیاز دارد. نفت سفید بهصورت مستقیم بنزین محسوب نمیشود و استفاده از آن به عنوان بنزین موتور استاندارد مناسب نیست.



